गत वर्ष साउन ९ गते । भद्रपुर जानका लागि म काठमाडौंस्थित विमानस्थल पुगेको थिएँ । सौर्य एयरलाइन्स दुर्घटनाको खबर विमानस्थलभित्रै सुन्दा म अत्तालिएको थिएँ ।

यी दुवै घटनाबाट मानसिक रुपमा बाहिर निस्कन सकिरहेको थिइनँ । यही बेला मलाई चीन पुग्नुपर्ने थियो ।

असार १ गते । मध्यरात । म सहितका दुई सय यात्रु बोकेर चाइना साउदर्नको विमान काठमाडौंको आकाश चिर्दै चीनको राजधानी बेइजिङतिर उड्यो । हाम्रो ट्रान्जिट सहर थियो, ग्वान्जाओ ।

पहिलो लामो अन्तर्राष्ट्रिय यात्रा भएकाले मभित्र डरका अलावा उत्साह पनि थियो । निदाउने कोसिस गरेँ, तर टर्बुलेन्स र यात्रु अनि एयर होस्टेसको कल्याङमल्याङले निद्रा बिथोलिरह्यो । तर मसँगैका केही सहयात्री भने मस्त निदाए । इलामका पत्रकार सटेन्द्र जबेगु ठट्टा गर्दै थिए, ‘म त गाडी होस् या जहाज चढ्नासाथै निदाउँछु ।’